Daar stond ik dan. Voor een groep vrijwilligers; buddy’s bij Buddyzorg Limburg. Zij die zich inzetten voor anderen. Omdat iets in hen aanmoedigt vrijwillig voor iemand anders klaar te staan.
Het thema van de avond, hoe kan het ook anders was:
‘Wie zorgt er voor jou?’
De scholing die ik had voorbereid, omvatte verschillende onderdelen die allen gericht waren op zelfreflectie: ‘Waar sta je nu, wat wil je verbeteren en op welke manier ga je dat aanpakken?’
Aangezien ik van tevoren niet zeker was van de ontwikkeling van de deelnemers op het gebied van zelfzorg, heb ik de kracht van herhaling ingezet. Het doet er niet toe in welke ‘levensfase’ iemand zich bevindt: zelfreflectie is als een rode draad.
De avond was bijzonder. Voor sommige was er vernieuwing, terwijl het voor een ander herkenning was. De gesprekken na de scholing maakte de avond compleet.
Dankjewel Buddyzorg Limburg voor deze leuke opdracht.
Pauline Jeurissen
Bewegen en ontmoeten in het Waldeck- en Tapijnpark te Maastricht.
De bladeren zijn gevallen, de lucht is fris en het park nodigt uit om samen op pad te gaan! Buddyzorg Limburg organiseert een gezellige Nieuwjaarswandeling in het prachtige Waldeck- en Tapijnpark te Maastricht
Wandelen is gezond, ontspannend en… een fijne manier om anderen te ontmoeten.
Misschien ontmoet je wel iemand uit de wijk Mariaberg met wie je daarna vaker een ommetje wilt maken! 🌳
Na een half uurtje wandelen genieten we samen van gratis koffie en Limburgse vlaai in het sfeervolle café Abrahamslook, (Polvertorenstraat 6 te Maastricht).
📅 Wanneer: Donderdag 8 januari 2026.
🕐 Tijd totaal: 13.30 uur tot 16.00 uur.
📍 Waar: Park Maastricht, verzamelen voor de hoofdingang (trappen) van de Albert Heijn/Jan Linders winkel aan de Tongerseweg 57 A 02 te Maastricht.
👟 Programma:
13.30 uur: Bij elkaar komen voor hoofdingang (trappen) van de Albert Heijn/Jan Linders winkel aan de Tongerseweg 57 A 02 te Maastricht.
13.45 uur: Start wandeling door het park (ca. 30 minuten).
14:30 uur: Gezellig samenzijn in Abrahamslook met gratis koffie en vlaai.
16.00 uur: Afsluiting.
Iedereen is welkom – jong en oud, met of zonder buddy.
Samen bewegen, samen ontmoeten, samen genieten! 💛
➡️ Aanmelden tot en met 6 januari 2026: marielouiseweerts@burgerkrachtlimburg.nl
Bellen mag ook! 06-30 83 72 87.
🧡 Let op: er is plaats voor maximaal 30 deelnemers, dus meld je snel aan!
Een initiatief van Buddyzorg Limburg – omdat samen bewegen verbindt. Info: www.buddyzorglimburg.nl.
Maandag 10 november kwamen de vijf finalisten samen in America, Horst voor de Finale van EmPOWER jouw initiatief! De avond werd geopend met een presentatie en rondleiding van ’t Laefhoes en America Left. Zij lieten zien hoe burgers in America samen een sterke gemeenschap vormen en er voor elkaar zijn, een waardevol voorbeeld voor andere burgerinitiatieven. Na de pitches koos de jury de winnaars die met een welverdiende prijs naar huis gingen.
De winnaars:
1e plek – Kook&Ko
2e plek – Home+ Venlo
gedeelde 3de plek – Woensdag Soepdag, Stichting Top en Mannenwerk
Bedankt voor jullie betrokkenheid en inzet!
Wil jij met jouw initiatief ook meedoen aan de volgende editie? Houd dan onze website, nieuwsbrief en sociale media in de gaten voor meer informatie over de nieuwe editie!
Zoals ieder jaar staan we in Limburg weer uitgebreid stil bij Wereld Aids Dag. In NL komt Aids niet meer veel voor, maar hiv wel. Met alle uitdagingen en delemmeringen in het leven, die dat teweeg kan brengen. Daar staan we bij stil en informeren we over.
Praktische informatie:
Maandag 1 december, vanaf 17u, Markt 35, Geleen
Wil je er bij zijn? Meld je aan via de FB van Hiv Vereniging Limburg of mail naar hvnlimburg@gmail.com
Bewegen en ontmoeten in de Hof van Onthaasting (Hoogveld).
De bladeren kleuren, de lucht is fris en het park nodigt uit om samen op pad te gaan! Buddyzorg Limburg organiseert een gezellige herfstwandeling in de prachtige Hof van Onthaasting in Hoogveld te Sittard.
Wandelen is gezond, ontspannend en… een fijne manier om anderen te ontmoeten.
Misschien ontmoet je wel iemand met wie je daarna vaker een ommetje wilt maken!
Na een half uurtje wandelen genieten we samen van gratis koffie en Limburgse vlaai in het sfeervolle Theehuis.
Wanneer: Maandag 17 november 2025.
Tijd totaal: 13.30 uur tot 16.00 uur.
Waar: Hof van Onthaasting, Hoogveld (verzamelen bij de ingang van het verzorgingshuis Zuyderland Hoogstaete, Smithlaan 151, Sittard.
Programma:
13.30 uur: Bij elkaar komen ingang verzorgingshuis.
13.45 uur: Start wandeling door de Hof (ca. 30 minuten).
14:30 uur: Gezellig samenzijn in Theehuis met gratis koffie en vlaai.
16.00 uur: Afsluiting.
Iedereen is welkom – jong en oud, met of zonder buddy.
Samen bewegen, samen ontmoeten, samen genieten!
Aanmelden voor 13 november: marielouiseweerts@burgerkrachtlimburg.nl
Bellen mag ook! 06-30 83 72 87.
Let op: er is plaats voor maximaal 30 deelnemers, dus meld je snel aan!
Een initiatief van Buddyzorg Limburg – omdat samen bewegen verbindt. Info: www.buddyzorglimburg.nl.
Bo heeft te maken gehad met huiselijk geweld. Zij wil graag haar verhaal delen om anderen te helpen.
Een gesprek lost niet meteen alles op. Maar praten over hoe je je voelt is wel heel fijn!
“Ik maakte mee dat mijn ouders veel ruzie hadden met elkaar. Eigenlijk zo lang als ik mij kan herinneren. Hierdoor kon ik thuis nooit echt relaxen en waren er weinig leuke momenten. Een van de redenen dat dit gebeurde was een alcoholverslaving van mijn vader. De ruzies tussen mijn ouders gingen vaak over de verslaving van mijn vader. Het ging dan bijvoorbeeld over de geur in huis en het gebruik van alcohol en drugs waar wij als kind bij waren.
Toen ik in groep 7/8 zat waren er thuis heel veel ruzies. Hierdoor kwam ik vaak huilend op school. In die periode sprak ik nooit met leeftijdsgenoten af bij mij thuis, omdat ik nooit wist in welke stemming mijn vader zat. Bij mijn leerkracht van toen voelde ik mij echt prettig. Deze leerkracht maakte ruimte en tijd en had oog voor hoe kinderen in de klas zich voelde. Uiteindelijk kwam er hulp bij ons thuis toen ik 12 jaar oud was, deze hulp was er vooral voor mijn ouders. Op de momenten dat mijn ouders hulp kregen was er een oppas bij ons thuis, dit vond ik altijd heel erg fijn. In die hele periode wist ik wel dat er iets was, maar wist ik niet hoe ik hierover kon praten.
Ook op de middelbare school had mijn thuissituatie invloed op mijn schoolresultaten. Ik dacht op school veel na over hoe het na schooltijd zou zijn. Doordat de situatie niet beter werd ging ik steeds minder naar school en was ik genoodzaakt te stoppen met de middelbare school omdat de schoolresultaten achteruitgingen.
Na het stoppen met mijn middelbare school ben ik een mbo-opleiding gaan doen. Toen ik 16/17 jaar oud was kreeg mijn moeder een ongeluk en kwam ze voor een langere tijd in het ziekenhuis te liggen. Tijdens deze periode was het rustiger thuis omdat mijn ouders geen ruzie konden maken met elkaar. In die periode ging mijn vader wel meer alcohol gebruiken. Toen mijn zusje hem daarop aansprak werd hij heel boos en heeft hij haar een trap in haar buik gegeven. Omdat mijn tante zag dat de sfeer bij ons thuis gespannen was, vroeg zij uiteindelijk of wij een tijdje bij haar wilde komen logeren. Mijn zusje en ik wilde dat heel graag en zijn vanaf dat moment bij haar gaan wonen totdat mijn moeder weer goed genoeg hersteld was.
Ook nu ben ik nog steeds heel blij met de steun van de oppas die in ons gezin was en mijn leerkracht op de basisschool. Door hen voelde ik mij echt gezien en gehoord. Ik ben mij er bewust van dat deze personen de situatie niet konden oplossen, maar dat ik met hen over mijn gevoel kon praten vond ik altijd heel erg fijn
Het had mij kunnen helpen als er naast wat de hulpverlening voor mijn ouders deed ook vaker met mij en mijn zusje gepraat was, dit heb ik gemist. Ik wist heel goed dat er iets aan de hand was en had het fijn gevonden als er ook met ons gepraat was, dan had er misschien wel eerder hulp kunnen komen. Ook had het mij kunnen helpen om te weten dat de app CARE-FREE bestaat. Dan had ik kunnen opzoeken hoe ik een gesprek had kunnen starten. Ik had de app ook wel willen gebruiken om te kunnen laten zien waar ik mee zat, zodat de ander hier vragen over had kunnen stellen en wist waarover ik het had willen hebben.”
Om de privacy te waarborgen zijn alle persoonsgegevens in dit ervaringsverhaal geanonimiseerd.
CARE-FREE is ontwikkeld om jongeren te informeren en professionals te ondersteunen bij het bespreekbaar maken van kindermishandeling.
Miryam heeft de maken gehad met emotionele mishandeling, seksueel misbruik en huiselijk geweld. Zij wil graag haar verhaal delen om anderen te helpen.
De weg naar beter, is niet altijd makkelijk, gaat met vallen en opstaan en lijkt soms onhaalbaar, maar geef nooit op!
Ik maakte mee dat wij tijdens mijn kinderjaren veel op bezoek gingen bij familie en dan speelde ik met mijn neefjes en nichtjes. Mijn neef (18+) vroeg wel eens of ik met hem boven wilde spelen met zijn spelcomputer. We speelden dan ook wel eens ‘vadertje/moedertje’. Op die momenten raakte hij mij wel eens aan op plekken waar dat niet gepast was. Ik voelde me vertrouwd bij hem en had geen idee dat wat er gebeurde niet gepast was. Ik dacht dat anderen dit ook deden met elkaar tijdens het spelen van ‘vadertje/moedertje’. Daarna zei hij vaak: ‘Miryam wel tegen niemand zeggen hé!’.
Toen ik ouder werd, waren er wel eens momenten dat ik heel erg schrok van wat er gebeurde. Ik vroeg mij toen steeds meer af of wat er gebeurde wel oké was. Ik kan me herinneren dat er een situatie was waarin ik samen met hem achterbleef nadat mijn neefjes en nichtjes naar beneden gingen. Hij wilde dat ik toen langer bleef en met hem zou knuffelen. Ik wilde dat niet, maar hij hield mij tegen door me vast te houden. Ik heb hem toen van mij afgeduwd en ben naar beneden gerend. Ik ben toen naar mijn moeder gegaan, en heb haar hand stevig vastgepakt. Ik denk niet dat mijn moeder toen in de gaten had wat er op dat moment gebeurd was.
Omdat ik steeds weer met hem ging spelen had ik het gevoel dat ik het zelf schuld was en schaamde ik me heel erg voor wat er gebeurde. Ik heb altijd geleerd om respect te hebben voor oudere mensen. Hierdoor ben ik nooit tegen mijn neef ingegaan als hij mij vroeg om te spelen of langer te blijven. Ik dacht dat praten hierover zou zorgen voor ruzie en dat ik de schuld ervan zou krijgen. Ik had niet het gevoel dat ik erover kon praten.
Toen ik 15 jaar was zag ik een tv-programma over seksueel misbruik en kwam ik erachter dat wat mij overkomen is niet had mogen gebeuren. In die periode waren er thuis veel ruzies en voelde ik me niet gezien en gehoord. Ik kan mij herinneren dat als ik iets over mijzelf vertelde, mijn moeder vaak zei: ‘wat heb jij nou meegemaakt om over te zeuren!?’. Ik vond dit niet fijn, maar ik wist dat er veel aan de hand was en het mijn moeder daardoor niet lukte om te luisteren.
Uiteindelijk heb ik erover gepraat met iemand van school die ik vertrouwde. Zij heeft er samen met mij voor gezorgd dat er hulp kwam van een schoolmaatschappelijk werker. Ik was bang dat er dingen gingen gebeuren die ik niet wilde, maar vond het ook fijn dat er hulp kwam. Ik heb er daarna ook met mijn moeder over gepraat.
Ook nu vind ik het weleens lastig wat ik heb meegemaakt maar weet ik hoe ik ermee om kan gaan. Ik heb fijne mensen om mij heen die voor mij klaarstaan en door (EMDR) therapie gaat het goed met mij.
Het had mij kunnen helpen als iemand mij had gevraagd hoe ik mij voelde, mij had verteld dat het goed zou komen en had verteld dat het niet mij eigen schuld was. De app CARE-FREE had mij ook kunnen helpen. Als ik eerder had mogen ontdekken dat wat er gebeurde niet oké was, had ik er misschien sneller over kunnen praten met iemand die ik vertrouwde of had ik anoniem kunnen bellen of chatten met een hulpverlener. Hierdoor had ik mij niet zo alleen hoeven te voelen.
Ik zou iedereen willen meegeven dat het niet altijd een makkelijke weg is om hulp te vragen en het soms misschien wel onmogelijk lijkt. Blijf toch zoeken naar iemand waar jij je goed bij voelt en waar jij je verhaal mee kunt delen. Je hoeft het niet alleen te doen! Samen kun je tot een oplossing komen en die bestaat altijd.
Om de privacy te waarborgen zijn alle persoonsgegevens in dit ervaringsverhaal geanonimiseerd.
CARE-FREE is ontwikkeld om jongeren te informeren en professionals te ondersteunen bij het bespreekbaar maken van kindermishandeling.
Nina heeft te maken gehad met lichamelijke verwaarlozing en emotionele mishandeling. Zij wil graag haar verhaal delen om anderen te helpen.
Er is altijd een oplossing, ook al lijkt dat soms niet zo!
Vroeger maakte ik mee dat wij regelmatig geen eten hadden thuis. Ik had dan vaak niks om mee te nemen naar school, en ook ’s avonds was er vaak geen eten. Ook lukte het vaak niet om te zorgen voor gepaste kleding. Hierdoor liep ik vaak met kapotte, te kleine kleding en paste mijn kleding niet bij de weersomstandigheden. Dit kwam doordat wij thuis veel schulden hadden en daardoor weinig geld overbleef.
Door de geldzorgen was er bij ons thuis veel stress. Hierdoor werd er vaak niet aan mij gevraagd hoe ik mij voelde, hoe mijn (school) dag was en had ik het gevoel dat ik dit ook niet tegen iemand kon vertellen. Omdat er thuis veel stress was deed ik heel erg mijn best om het voor iedereen goed te doen en deed ik veel taken in huis omdat het de volwassenen om mij heen niet altijd lukte om hiervoor te zorgen.
Op school werd ik ook wel eens gepest over hoe ik er uit zag, om wat ik niet had of om hoe ons huis er uitzag. Als iemand mij toen gevraagd had waarom ik bijvoorbeeld geen eten mee had of waarom mijn kleding kapot of te klein was had ik misschien wel eerder geweten dat mijn situatie niet zo had moeten zijn.
Tijdens de hele periode dacht ik dat mijn situatie normaal was en wist ik niet hoe ik kon praten over de dingen die ik meemaakte.
Ook nu maak ik me weleens zorgen of het wel allemaal lukt en of ik wel goed genoeg ben. Ik wil vaak dingen alleen oplossen omdat ik dat altijd gewend was, ook al is dat helemaal niet nodig. Door de juiste hulp, therapie en mensen om me heen, kan ik erover kan praten en voel ik me beter, durf ik hulp te vragen en heb ik mijn verleden een plekje kunnen geven. Ik heb niet meer het gevoel dat ik alles alleen hoef te doen en heb ook meer vertrouwen gekregen in de mensen om me heen. Hierdoor voel ik me goed en ben ik gelukkig.
Het had mij kunnen helpen als iemand zonder oordeel had gevraagd waarom ik kapotte en te kleine kleding aanhad, waarom ik geen eten bij me had of als iemand dit aan mijn moeder had gevraagd. Uiteindelijk waren de schulden zo erg dat we uit huis werden gezet en ik niet meer thuis kon wonen. Dit had ik liever niet mee willen maken. Ik vind het daarom belangrijk dat mensen weten dat ze erover mogen praten en er altijd een oplossing is. Iedereen kan in een vervelende situatie terecht komen. Hulp betekent niet dat de situatie erger wordt, maar juist beter kan worden. Ook al lijkt dat soms niet zo.
‘’De app CARE-FREE had mij kunnen helpen om erover te praten. Ik hoop dat de app anderen kan helpen die nu in zo’n situatie zitten.’’
Om de privacy te waarborgen zijn alle persoonsgegevens in dit ervaringsverhaal geanonimiseerd.
CARE-FREE is ontwikkeld om jongeren te informeren en professionals te ondersteunen bij het bespreekbaar maken van kindermishandeling.
