In gesprek met initiatiefnemer Edward
Vrouwencirkels, vrouwendagen, vrouwenevents zijn inmiddels niet meer weg te denken en terecht: vrouwen vinden elkaar in verschillende omgevingen waar ze kunnen delen, groeien en elkaar versterken. Mannenwerk bestaat al heel lang maar waar blijven de mannen? Volgens Edward, een van de initiatiefnemers die Mannenwerk naar Roermond heeft gehaald, is er een stille behoefte aan precies zulke plekken. Ze zijn er wel alleen hoor je er minder over.
Als het aan Edward ligt komt daar verandering in.
Met ‘Mannenwerk’ creëert hij ruimte voor iets wat vaak ontbreekt: een veilige ruimte voor échte verbinding tussen mannen. De groep gaat inmiddels het tweede jaar in en won in 2025 zelfs een gedeelde derde prijs bij het project ‘EmPOWER jouw initiatief’ van Burgerkracht Limburg. Bij de presentatie van de EmPOWER projecten kon Edward niet aanwezig zijn. Jammer, maar via Burgerkracht worden alsnog de nodige verbindingen gelegd. De gewonnen prijs wordt gebruikt om ‘Mannenwerk’ zichtbaarder te maken. “Want dit is nodig”, zegt Edward. “Meer dan mensen denken.”
Waarom mannenwerk?
“Een man heeft mannen nodig om te groeien en zich verder te ontwikkelen. Om te ontdekken wat het ‘man zijn’ anno 2026 betekent.”
Edward wist al langer dat hij iets voor mannen wilde betekenen. Er leeft zoveel wat onbesproken blijft, vertelt hij. Ook bij mijzelf. Hij groeide op met een hardwerkende vader die vaak weg was. Mijn moeder voedde ons liefdevol op, dat deed ze goed. Maar mannelijk voorbeeld miste hij. Dat gemis zie ik bij veel mannen terug. Van jongs af aan leren mannen zich groot te houden. Niet huilen. Niet twijfelen. Niet te boos zijn. Vooral sterk blijven. Kwetsbaarheid past niet in dat plaatje en dat eist zijn tol. Steeds meer jonge mannen worstelen met mentale en psychische problemen, merkt Edward.
Op een opleidingsdag raakte hij hierover in gesprek met een jonge man. Het klikte. De herkenning was groot. “We vroegen ons af: kunnen we hier iets mee doen? Dat gesprek leidde tot meerdere gesprekken, met andere mannen. Uiteindelijk plaatsten we een oproep op LinkedIn. De respons was groot. Mannen bleken open te staan voor het initiatief.
Mannen praten weinig
Mannen zijn vaak minder gewend om over gevoelens te praten. Gesprekken blijven al snel oppervlakkig: werk, sport, vrouwen, auto’s. Over twijfels, pijn of vastlopen wordt minder makkelijk gesproken. Dat is geen onwil maar aangeleerd gedrag. Dat gebeurt wél in de mannengroep, want dat is veilig. Als mannen elkaar leren kennen, durven ze zich open te stellen. Bovendien alles blijft binnenskamers. Thuis heb je het er globaal over maar niet tot in detail.
‘De Bewuste Man’: een maandelijkse ontmoetingsplek
In Roermond komt maandelijks een vaste groep van tien tot 12 mannen samen onder de naam ‘de Bewuste Man’. Het is een open, veilige setting, zonder oordeel of maskers.
De gesprekken gaan over thema’s die mannen vaak voor zich houden: relaties, werkdruk, vriendschap, geld, seksualiteit, emoties, agressie, onveiligheid, persoonlijke groei. Elke bijeenkomst brengt iemand een persoonlijk thema in. De anderen luisteren, stellen vragen en delen ervaringen. Geen kant en klare oplossingen, wel steun, inzicht en herkenning. Het is een laagdrempelige groep. Ook mannen die in het dagelijkse leven vaak “de sterke” zijn ontdekken hier hoe bevrijdend het is om even niet ‘de sterke’ te hoeven zijn. Inmiddels is er ook een tweede groep gestart. Edward wil dit concept graag verder uitbreiden naar een bredere community. Hij wil graag een derde groep speciaal voor jonge mannen.
Wat het oplevert
Mannen die al langer aan de groep deelnemen merken duidelijke veranderingen.
Ze reageren anders in hun relaties. Ze gaan beter om met de emoties van hun partner, worden daadkrachtiger en nemen meer verantwoordelijkheid.
Veel mannen voelen zich snel aangevallen. Dat komt vaak voort uit oude pijn: het ‘kleine jongetje’ dat ooit bang was of gedomineerd werd. Boosheid is dan een manier om niet geraakt te worden. In de groep wordt dat zichtbaar. Iemand legt een probleem op tafel en de anderen stellen vragen. De groep is divers- van coaches tot technici en zorgmedewerkers. Door ervaringen te delen houden ze elkaar een spiegel voor. Oplossingen komen later, het begint bij bewustwording.
Waarom ook jonge mannen dit nodig hebben
Jonge mannen vinden het vaak nóg moeilijker om zich uit te spreken Ze zijn bang voor een oordeel of afwijzing. Maar als een jonge man zich niet uit kan dat twee kanten opgaan. Hij wordt rebels of een pleaser die geen confrontatie aangaat. Beide kunnen leiden tot depressie. Het aantal zelfmoorden onder mannen is extreem hoog, maar een gesprek erover blijft taboe. “Je moet het maar durven uitspreken dat mannen suïcidaal zijn,” zegt Edward. “Dat gebeurt niet snel. Want dan ben je een watje.” Sociale media versterken de druk: je moet voldoen aan onrealistische beelden. “Gekmakend, ”noemt Edward het.
Hij verwijst naar oude stammen waar jongeren werden ingewijd in het man-zijn.Tegenwoordig ontbreekt zo’n overgangsmoment volledig.
We zijn vervreemd van natuur, gevoel en emotie en vooral mannen vinden dat lastig.
Toekomstplannen
Edward staat open voor verbindingen met Burgerkracht en andere organisaties. Op zijn wensenlijstje staan onder meer; het organiseren van lezingen, themadagen bijvoorbeeld over suïcidaliteit bij mannen onder begeleiding van een psycholoog en psychiater.
“Gooi alles maar eens op tafel”, zegt hij. “Het is nodig dat dit gesprek gevoerd wordt.”
Een uitnodiging
Edward besluit met een duidelijke boodschap.
“Ik zou het elke man aanraden. Zit je ergens mee kom vooral!”
Woensdag Soepdag was in 2025 één van de finalisten van EmPOWER jouw initiatief. We gingen langs om te kijken hoe het gewonnen geldbedrag is ingezet en hoe het gaat met dit mooie initiatief uit Roermond.
Woensdag Soepdag
We aarzelen even als we voor de indrukwekkende Kapel in ’t Zand in Roermond staan. Een grote Kloosterkerk, al sinds 1418 een bedevaartsoord. Maar dan valt ons oog op een uitnodigend bord: “Woensdag Soepdag” in de Kloostergang.
Met de derde prijs van: ’Empower jouw initiatief’ is een groot verrijdbaar bord aangeschaft.
En hij doet precies waarvoor hij is bedoeld is namelijk: de weg wijzen.
We zitten meteen goed.
Gastvrije ontvangst in een bijzondere omgeving
En het wordt nog beter want vandaag ís het soepdag en wij mogen gezellig aanschuiven tussen de andere gasten. De ontvangst in de kapel is allerhartelijkst. Je voelt je welkom. Er wordt spontaan plaats voor ons gemaakt want de drie grote tafels zijn allemaal bezet. Vandaag wordt tomaten-pastinaaksoep geserveerd met stokbrood. De soep smaakt nog lekkerder dan ie ruikt. Eén ding is zeker: deze soep is niet alleen met verse ingrediënten gemaakt maar vooral met liefde. Er heerst een vrolijke sfeer aan tafel. Iedereen praat geanimeerd met elkaar. Over het leven, over vroeger, over kleine dingen van de dag. “Waarom komen jullie hier eigenlijk?” vraag ik tussen twee happen soep door aan mijn tafelgenoten. De antwoorden komen van alle kanten. “Voor de gezelligheid.” “Je ontmoet nog eens iemand.” “Samen eten is gewoon leuker!” “Ik oriënteer me hier vast op mijn eigen oude dag en wat ik na mijn pensioen ga doen”, vertrouwt mijn buurman me toe.
“Ik woon hier tegenover en ben gek op soep, glundert de vrouw schuin tegenover me.” Een van de aanwezigen vertelt dat hij, sinds hij van een dorp naar Roermond verhuisde, juist hier wél zijn plek vond. “Er gebeurt zoveel moois.” En dat klopt. “Iemand nog een tweede kopje?” wordt er gevraagd. Niemand weigert.
De buurt een beetje warmer maken
‘Woensdag Soepdag’ is een initiatief van de Hulpgroep WMO Roermond Zuid. Een parochiële werkgroep die mensen met weinig contacten of die het financieel moeilijk hebben, weer met anderen in verbinding brengt. Want als je elkaar ontmoet, ontstaat er vanzelf een netwerk. Vaak zie je de mensen die het moeilijk hebben niet. Dat herkenden we ook bij de andere groepen die meededen aan ‘EmPower jouw initiatief’. Groepen leren en inspireren elkaar. Daar zijn deze projecten voor bedacht. De Hulpgroep WMO Roermond Zuid heeft inmiddels negen projecten. Waaronder nu dus ook ‘Woensdag Soepdag’! “Vorig jaar september zijn we gestart. Maar het loopt als een tierelier. Mensen weten ons te vinden via de kerk, of de huisarts. Iedere woensdag is iedereen van 12.00 uur tot 13.00 uur van harte welkom en er zijn geen kosten aan verbonden.
Missie nu al geslaagd
Maar wie maakt nu eigenlijk die heerlijke soep?
“Dat doen we samen met onze soeppartners” vertelt coördinator Etty.
“Vrijwilligers van Pedagogisch Sociaal Werk (PSW) maken bij toerbeurt soep, net als de allochtone vrouwen van Maximina en leerlingen van Wings Niekée. Die laatsten helpen niet alleen met koken maar ook met uitserveren en opruimen. Alles verloopt soepel. Het team werkt als een goed geoliede machine en bestaat uit een voorzitter, een coördinator en zes gastvrouwen. Er is duidelijk chemie aanwezig, een goede onderlinge klik. Ook de koster helpt mee en we zijn heel blij dat we deze ruimte mogen gebruiken van het kerkbestuur en van VAL Apotheek Roermond Zuid”.
Ze hebben het leuk samen, en dat merken de gasten ook. Iedere week staat er een andere soeppartner en staan andere gastvrouwen op het rooster. En als een soeppartner door vakantie niet kan, dan maken de gastvrouwen zelf soep. Dat doen ze met plezier, zeker als ze de vrolijke gezichten van de gasten zien.
En wonderlijk maar waar: er is nog nooit twee keer dezelfde soep gemaakt.
Zijn er nog wensen?
“Eigenlijk maar één: dat het blijft zoals het nu is. Kleinschalig in deze prachtige kapel en dat ze dit vooral samen nog lang mogen blijven doen”.
“Wanneer Ingrid Henssen uit de lift stapt met haar trolley vol bloemen, takjes en linten, begint het feestje eigenlijk al. Alleen al bij het zien van zoveel kleur en moois wordt je vrolijk, dat kán niet anders! “
“Bij de pakken neerzitten past niet bij mij”
Ik ben arts geworden, maar was ook net zo lief naar de kunstacademie gegaan
Ingrid (57 jaar) kan door ziekte haar beroep niet meer uitoefenen.
Stilzitten was voor haar geen optie. “Bij de pakken neerzitten past niet bij mij,” zegt ze dus ging ik op zoek naar wat wèl mogelijk is.
Creatief was ik altijd al. Of het nu ging om bloemschikken, houtbranden of werken met mergelsteen, ze deed het allemaal met plezier.
“Ik krijg energie van iets maken en het geven van workshops bloemschikken. Voor deelnemers is het ook spannend. Mensen denken vaak: kan ik dat wel? Maar geloof me: ja, dat kún je! En je gaat altijd met iets moois naar huis.” Werken met je handen maakt het hoofd leeg. Je concentreert je even op niets anders.” Dat mogen Susan en Gaby van Burgerkracht Limburg aan den levende lijve op haar uitnodiging meemaken. “Ik kan wel vertellen hoe het is maar het is leuker als je het zelf ervaart.”
Bloemenbinding als beleving
Samen iets maken is leuk en levert andere gespreksstof op. Het doet een mens goed! Bij bezoeken aan verzorgingstehuizen viel het Ingrid op dat er voor de inwoners weinig te doen is. Een volwaardige dagbesteding ontbreekt. Er wordt wel een muziekvoorstelling uitgevoerd of een modeshow georganiseerd maar dat is heel iets anders dan zélf wat ondernemen. Bloemenbinding kun je doen met iemand die bij je op bezoek komt. Ingrid organiseert workshops voor duo’s – bijvoorbeeld een dochter die haar moeder bezoekt. Samen maken ze dan onder begeleiding van Ingrid een mooi bloemstuk.
Dat kan – na afstemming – ook bij mensen thuis wanneer ze zelf niet meer uit de voeten kunnen of dreigen te vereenzamen. De activiteit moet een goed doel dienen en duurt een uur tot anderhalf uur. De kosten zijn 25 euro per duo. Ingrid doet het vrijwillig; je betaalt alleen de bloemen, materialen en eventuele reiskosten.
Iedereen kan bloemschikken
Met haar burgerinitiatief “Bloemenbinding” won Ingrid dit jaar de derde prijs bij EmPOWER jouw initiatief. Daar kocht ze de handige trolley voor waardoor ze de bloemen makkelijk mee kan nemen én kon ze weer investeren in nieuwe materialen. Het bloemenbinding initiatief is in principe eenvoudig. Iedereen kan bloemschikken.
“Het verbaast me vaak dat zelfs de meest beperkte mensen er van nature er zo goed mee aan de slag kunnen. Soms is het iets wat ze vroeger hebben gedaan. Het lijkt dan net of dat weer een beetje terugkomt. Ik zie ogen weer oplichten. Deelnemers zijn weer trots op zichzelf.” Ze komen weer een beetje tot bloei.
Iets maken, samen praten
Tijdens het bloemschikken geeft Ingrid aanwijzingen op een rustige en bemoedigende manier: “gebruik dat buxustakje maar als opvulling” of “deze Gerbera mag iets rechter”. Maar het is vooral belangrijk dat mensen zelf hun keuzes maken. Iedereen gebruikt dezelfde materialen; maar elk bloemstuk wordt anders. De een werkt helemaal in geel, heel strak, de ander wat speelser. Het gaat om het stimuleren van de eigen creativiteit die aangewakkerd wordt en waarin ze vooral zélf ontdekken en doen. “Ik help zo min mogelijk. Het is belangrijk dat het hun éigen werk wordt. Daar kunnen ze dan ook echt trots op zijn.”
Tegen eenzaamheid
Ingrid ziet hoeveel mensen – vooral ouderen – zich eenzaam voelen. En dan bedoelt ze niet alleen het missen van bezoek, maar ook het gevoel dat het leven weinig zinvol is. “Eenzaamheid heeft veel gezichten. Ik wil mensen het gevoel geven dat ze ertoe doen. Dat ze nog steeds iets kunnen maken, iets moois dat telt.
Soms ontstaan de mooiste momenten spontaan. Zoals bij een mevrouw met een verlamde arm die met veel moeite elk bloemetje in haar hand nam en straalde van trots toen ze haar eigen bloemstuk af had. Ze was zich namelijk heel bewust van haar beperking.
Voor mij is het mooi dat ik ondanks het feit dat ik afgekeurd ben mensen nog een fijne middag kan bezorgen. Ik zoek daar ook zelf naar, anders zou ik me minder nuttig voelen. Ik kan iets doen wat ertoe doet. Hetzelfde gevoel speelt bij de deelnemers, ze doen mee, maken iets wat ze eventueel kunnen weggeven. Ze voelen zich weer gezien en gehoord.”
Een mooi moment voor in het herinneringsdoosje
Het uur vliegt om. “Wat leuk, dat rood. Als je dikkere stengels gebruikt, prik er dan even een gaatje in voordat je ze in de oase steekt. Het gaat hartstikke goed! Maak er maar een geheel van. Lintje erom en klaar!” Aan het eind staan er bloemstukjes waar iedereen trots op is. Zorgen, stress en een vol hoofd – die zijn even naar de achtergrond verdwenen. Wat overblijft is een gevoel van voldoening, verbondenheid en schoonheid.
Dit is iets wat je met je moeder of schoonmoeder kunt doen, zegt Ingrid. “Het brengt je dichter bij elkaar. Een mooi moment om te bewaren in je herinneringsdoosje.
Samen met de Universiteit Maastricht werken we samen om de verbinding tussen het onderwijs en de praktijk van burgerorganisaties en patiëntenorganisaties te versterken.
We brengen tweedejaars studenten van de studie gezondheidswetenschappen in contact met de leefwereld van cliënten met als doel hun begrip, empathie en maarschappelijke verantwoordelijkheid te vergroten.
Heb je interesse in deelname aan de UM-module? Vul het formulier in. Een collega neemt contact met je op!
In de gezondheidszorg en het sociaal domein is het van cruciaal belang dat professionals niet alleen theorie beheersen, maar ook de realiteit kennen van degenen met wie zij later zullen werken. Door samenwerking met burgerorganisaties, patiëntenorganisaties en professionals brengen we studenten in direct contact met concrete maatschappelijke vraagstukken en ervaringen.
De studenten werken een aantal weken aan actuele vraagstukken binnen burgerinitiatieven of patiëntenorganisaties: welke knelpunten leven er, welke innovatieve oplossingen kunnen worden ontwikkeld en hoe kunnen organisaties hun impact verduurzamen?
Deze ervaring bereidt hen beter voor op hun (toekomstige) loopbaan. Ze ontwikkelen niet alleen vakinhoudelijke kennis, maar ook vaardigheden zoals samenwerking, empathie, maatschappelijke betrokkenheid en co-creatie met kwetsbare of ervaringsdeskundige doelgroepen.
Opdrachtgever
Patiëntenorganisatie of burgerinitiatief
Onderzoeksvraag
Beleidsvragen vanuit patiënten- of burgerinitiatieven
Doel
Studenten kennis laten maken met de leefwereld
Opdrachtgever
Organisaties, initiatieven of professionals.
Onderzoeksvraag
Concreet gezondheidsprobleem uit de praktijk.
Doel
Opleveren praktische oplossing en plan van aanpak ontwikkelen dat gedrag beïnvloedt.
Waardevolle praktijkervaring en groei in leiderschap en empathie.
Frisse perspectieven en concrete hulp bij strategie en integratie.
Organisaties die beter aansluiten bij de leefwereld van burgers
Het MamaCafé
In een tijd waarin bijna alles digitaal wordt, is de behoefte aan écht contact groter dan ooit. Dát biedt het MamaCafé. Kennis, steun, maar vooral verbinding is waar het bij het MamaCafé in Roermond om draait. Wat begon met een paar kopjes thee en een koekje in een speeltuin, groeide uit tot een bijzondere ontmoetingsplek voor ouders in Roermond en omstreken. Opgezet door een vrouw met een missie, iemand die uit eigen ervaring weet hoe het is om in de “tropenjaren” te zitten – met slapeloze nachten, zorgen om je kind, en het gevoel dat het allemaal op jouw schouders terecht komt. “Ik heb drie huilbaby’s gehad. Mijn jongste twee zijn zelfs in het ziekenhuis opgenomen. Op het moment dat je denkt: nu komt er lucht, nu gaat de jongste bijna naar school… kwam ik zelf in een heftige burn-out terecht. Alles wat ik had vastgehouden, kwam eruit.” De zorgen om je zieke kind/kinderen, de coronatijd thuis met drie en proberen te voldoen aan het perfecte plaatje om ‘alle ballen in de lucht houden’. Ze praat er open over. Eerlijk. Zonder opsmuk. En precies dát maakt haar zo geloofwaardig. Ze weet hoe het is als je moeder wordt en niemand vraagt echt hoe het met jou gaat. Dat je op Instagram alleen maar perfecte plaatjes ziet. Dat je soms schreeuwt om hulp, maar niemand het hoort.
Hoe het begon
Als jonge moeder verhuisde Gertrud vanuit de Randstad terug naar Limburg: “Ik had geen netwerk meer en zat alleen met kleine kinderen thuis tussen vier muren. Aan den lijve heb ik toen ervaren hoe eenzaam en zwaar die eerste jaren kunnen zijn. Het is niet automatisch zo dat ouders na de geboorte van hun baby terecht komen in een roze wolk; het kan ook een grijze of zelfs zwarte wolk zijn. Ik ontdekte het toenmalige MamaCafé in Roermond (destijds nog gericht op borstvoeding). Toen de oprichtster ermee stopte, twijfelde ik geen moment en maakte een doorstart in2020. Maar wél op mijn manier. Ik vroeg om volledige vrijheid – en die kreeg ik.
Toen heb ik alles opnieuw opgebouwd, met enkel een Facebookgroep en de naam als uitgangspunt. Met mijn achtergrond als Sociaal Pedagoog in zware jeugdhulpverlening, vrouwenopvang en begeleiding van ‘multi-problem gezinnen’, wist ik hoe waardevol het is om er niet alleen voor te staan. Mijn hart ligt bij gezinnen. Vanuit mijn werk weet ik hoe belangrijk het is om preventief te werken: ouders ondersteunen, zodat kinderen veilig en gezond kunnen opgroeien. Want de kinderen van nu zijn de volwassenen van straks.
Waar we nu staan
Inmiddels zijn we vijf-en-een-half jaar verder en is het MamaCafé Roermond uitgegroeid tot een
bloeiende community en telt de Facebookpagina meer dan 800 volgers. Ook via Instagram groeit onze community. Het begon als een klein koffiemoment (de oprichtster betaalt de koffie en thee soms zelf -niet omdat ze het kan missen, maar omdat ze gelooft dat een koffiemoment er echt bij hoort). Elke derde woensdag van de maand komen ouders samen op een plek waar niks moet, maar alles mag. In de winter zitten we in de stadsbibliotheek en zomers buiten in speeltuin de Kitskensberg. Je hoeft je niet aan te melden, er is geen drempel. Soms zijn er vijf ouders, soms dertig. Maar altijd is er ruimte voor verbinding, een luisterend oor.
Elke maand organiseren we bijeenkomsten – om de maand met een gastspreker over thema’s rondom kinderen van 0 tot 4 jaar, van draagdoekconsulent tot voedingscoaches. Er wordt peuterdans gegeven, een slaapcoach geeft advies, peutergym, kinder-EHBO en muziek op schoot. Alles draait om ontmoeting en uitwisseling. En bovenal: alles is op vrijwillige basis. In de zomervakantie maken we er een picknick van, waar ook oud-bezoekers op afkomen. Wat het MamaCafé bijzonder maakt? Het is volledig vrijwillig opgezet en uitgevoerd. Ik doe dit zonder subsidie of vaste ondersteuning. Toch organiseer ik kledingbeurzen, wandelingen, mama-dates, en zelfs een carnavalsoptocht. We hebben een appgroep met ruim 90 moeders waar alles gedeeld wordt: vragen, ervaringen, spullen, steun. Ouders helpen elkaar. En dat is precies waar het om draait.
“Als je eenmaal bij het MamaCafé bent geweest, hoef je nooit meer alleen te zijn”
In een wereld waar alles sneller lijkt te gaan, waar ouders soms het niet meer weten, is er één plek waar je gewoon even mag zijn. Waar je welkom bent zoals je bent met wallen onder je ogen, metvragen in je hoofd, of gewoon met je kindje op schoot. Die plek is het MamaCafé. De kracht zit in de herkenning. Iemand zegt: “Mijn kindje heeft uitslag.” Drie moeders reageren meteen geruststellend: “Oh, dat is gewoon de zesde ziekte. Gaat vanzelf over.” Dat soort gesprekken halen spanning weg. Je voelt: ik ben niet alleen.
Mijn droom?
Dat ik dit werk mag blijven doen, liefst beroepsmatig. Dat er ruimte komt – in beleid én financiering –om preventieve, verbindende initiatieven als die van mij verder te laten groeien. Want als je een ouder ondersteunt, geef je een kind de kans om veilig en gezond op te groeien. Daar begint alles mee. Vooralsnog regel ik alles zelf – van de planning en communicatie tot het contact met locaties. Gelukkig krijg ik bij grotere evenementen, zoals de kledingbeurs, hulp van andere moeders in de opzet en uitvoering. Ik vind het belangrijk om ook anderen te stimuleren om initiatief te nemen. Als iemand een goed idee heeft, zoals de kledingbeurs – help ik graag om dat via het MamaCafé te realiseren.
De kracht van een burgerinitiatief
Ondanks het succes draait alles nog steeds op vrijwillige inzet. Subsidie is er niet, maar wél veel betrokkenheid. Gertrud heeft aanvragen gedaan, echter zonder resultaat, maar ze laat zich niet ontmoedigen. Ze meldde zich aan voor EmPOWER jouw initiatief en won zelfs de tweede prijs – een geldprijs van €500 die ze zorgvuldig wil inzetten: voor flyers, kerstcadeautjes voor de kindjes, of een attentie voor de vrijwilligers. “Je kunt zoveel doen met weinig middelen – als je het maar met je hart doet. Toch begint het na vijfeneenhalf jaar weleens te wringen. Gelukkig dragen ouders soms vrijwillig bij, en werken we samen met lokale partijen zoals de bibliotheek, de Groene Transformator en Sportservice Roermond. Maar structurele steun zou enorm helpen daarom deed ik ook mee aan EmPOWER jouw Initiatief.
Dromen over de toekomst
“Het mooiste aan het MamaCafé? De relaties die ontstaan. Ouders die elkaar voor het eerst spreken,
en jaren later nog steeds contact hebben. Moeders die elkaar ontmoeten tijdens een wandeling in coronatijd en vriendinnen worden. Een vader uit Canada die langskomt met zijn gezin en geraakt wordt door het concept. Ik had laatst een moeder die zei: ‘Ik heb lang getwijfeld, maar ik ben er toch’.
Toen heb ik haar meteen gecomplimenteerd. Want als je die drempel over durft, heb je de grootste stap al gezet.” Dromen zijn er. Het Café floreert. Maar het blijft allemaal draaien op één persoon, met de hulp van vrijwilligers en een partner die achter me staat. “Mijn wens? Dat iemand zegt: ‘Wat jij doet is zó waardevol, wij willen dat je dit groter maakt.’ Dat een organisatie of gemeente zegt: ‘Kom voor ons werken. Of laat ons jou inhuren als zzp’er.’ Want ik weet: dit werkt en het bewijs is er. Ouders hebben dit nodig. Dat weet ik niet alleen uit ervaring, maar ik zie elke maand opnieuw wat er gebeurt als je mensen samenbrengt. Als je de ruimte geeft om écht te praten. Als je laat zien dat hetouderschap niet altijd licht is, maar dat je er niet alleen in hoeft te staan.
Eén boodschap blijft hangen:
“Als je eenmaal bij het MamaCafé bent geweest, hoef je nooit meer alleen te zijn.” Geen slogan. Gewoon de waarheid!
Op 3 oktober kunnen inwoners van Tegelen genieten van een gloednieuwe ‘Kwiek Beweegroute’. Het initiatief komt van fysiotherapeute en inwoner Lisette, die die buurt graag letterlijk in beweging brengt. De route start bij de praktijk waar zij werkt en staat vol met opdrachten die geschikt zijn voor jong én oud.
Lisette stuurde haar idee in voor ons project ‘Groeikr8’ in Venlo. Tijdens Groeikr8 leg je verbindingen met andere initiatieven uit jouw omgeving. Je bouwt hierdoor een waardevol netwerk op. Door ervaringen te delen leer je van de successen en uitdagingen van andere burgerinitiatieven. Je ontvangt handvatten en tips om je initiatief duurzaam te maken en krijgt de juiste begeleiding zodat je jouw initiatief verder kan ontwikkelen.
Om dit initiatief te realiseren, trok Lisette op met de landelijke organisatie Kwiek en wist via het Leeftstijlakkoord financiering te regelen. Bijzonder is dat buurtbewoners zelf mochten meedenken: via een prijsvraag kon een naam bedacht worden voor de route. Deze wordt tijdens de opening op 3 oktober onthuld.
De beweegroute is een eerste stap. Ze wil in de toekomst samenwerken met de Heemkundevereniging en scholen om zo nog meer verbinding te maken tussen bewegen, leren en ontmoeten.
Bij Groeikr8 zocht ze handvatten, inspiratie en praktische tips. Ze ervaarde dit traject als een bubbel met positieve energie. “Je steekt er zelf tijd en moeite in, maar krijgt er ook veel voor terug!”. Ze vond het vooral heel inspirerend om te horen wat er allemaal leeft in de Venlose samenleving, heeft veel gehad aan de sessie over financiering en is dankbaar voor alle contacten die ze hierdoor heeft opgedaan.
Met de Kwiek Beweegroute krijgt Tegelen er niet alleen een sportieve voorziening bij, maar ook een mooi voorbeeld van hoe één idee kan uitgroeien tot een initiatief dat de hele gemeenschap versterkt!
Heb jij nou ook een goed idee voor jouw buurt, wijk of dorp? Maar weet je niet zo goed hoe je dit kunt aanpakken? Er vinden nog verschillende edities van Groeikr8 plaats in Limburg. Bekijk onze website om te zien of er een editie in jouw buurt is! Lees hier meer over Groeikr8!
Het is officieel: zorgverzekeraars CZ en coöperatie VGZ hebben het transformatieplan “Mentale gezondheid voor iedereen in Zuid-Limburg” bekrachtigd. Dit is een belangrijke stap richting een gezondere regio, waarin mentale veerkracht en passende ondersteuning centraal staan.
Vanaf nu kunnen we écht aan de slag met het realiseren van onze ambities.
Wat willen we bereiken?
Welke thema’s staan centraal?
Hoe doen we dat?
Door een sterke samenwerking tussen huisartsen, ggz-aanbieders, welzijnsorganisaties, zorgverzekeraars, gemeenten én inwoners. De samenwerkingspartijen zijn Mondriaan, MIK & PIW Groep, Incluzio, HuisartsenOZL, LEVANTOgroep/ NOVIzorg, Lionarons GGZ, Meditta, MET GGZ, Mens GGZ, ZIO, Zuyderland GGZ, CZ, VGZ, MUMC+, Burgerkracht, Gemeente Heerlen, Gemeente Maastricht, Gemeente Sittard-Geleen, De vrijgevestigde psychologen en kleine instellingen verenigd in Psyzorg Zuid-Limburg, GGD Zuid-Limburg, Platform Zuid GGZ & OGGZ PsyQ, Summa, Radar, VIGO groep, Welzijnsgroep Parkstad Limburg.
Han von den Hoff, directeur van Burgerkracht Limburg legt hieronder uit waarom dit plan zo belangrijk is — en waarom we het alleen samen kunnen waarmaken.
Meer weten over het transformatieplan? Bekijk dan de website https://mentalegezondheidzl.nl/
In het eerste blok van het academische jaar krijgen studenten van de opleiding Gezondheidswetenschappen (specialisatie Beleid, Management en Evaluatie van Zorg) de opdracht om een project te doen voor een patiënt- of burgerinitiatief. Door onderzoek te doen voor een bepaald initiatief wordt er meer gedacht vanuit de mens en ontstaat er persoonlijk contact.
Liza en Oliver gingen met hun groepje aan de slag met de organisatie Ypsilon. Ypsilon zet zich in voor de ondersteuning van familieleden en naasten van mensen met een psychotische kwetsbaarheid en wilde meer inzicht krijgen in hoe zij de samenwerking met hulpverleners ervaart. De onderzoeksvraag die de studenten meekregen was: Hoe ervaart u als naaste van iemand met een psychotische kwetsbaarheid de samenwerking met de hulpverlening?
Meer inzicht krijgen
“Dit onderzoek was voor Ypsilon van belang, omdat familieleden en naasten een grote rol kunnen spelen in het zorgtraject. Soms worden zij actief betrokken bij de behandeling, maar het komt ook voor dat ze nauwelijks worden meegenomen in het proces. Ypsilon wilde een beter beeld krijgen van hoe dit in de praktijk verloopt, zodat zij zich nog beter kunnen inzetten voor verbeteringen in de zorg en het beleid rondom psychische aandoeningen.Ypsilon stelde een groep respondenten beschikbaar die wij mochten interviewen. De meeste interviews vonden plaats via Zoom, wat verrassend goed verliep, ondanks de soms hogere leeftijd van de geïnterviewden. De respondenten waren erg open over hun ervaringen en beantwoordden al onze vragen eerlijk en uitgebreid. De vragen hebben we vooraf besproken met onze begeleider, Mea, die ons waardevolle feedback gaf waarmee we de gesprekken verder konden verfijnen.”
Met een beetje hulp
Het proces van het onderzoek was erg leerzaam. Ons contact met de opdrachtgever verliep soepel. We hielden hen via een WhatsApp-groep op de hoogte van onze voortgang en konden bij vragen altijd terecht bij onze contactpersoon. Ze was erg betrokken en stelde zelfs voor om een oefeninterview te houden, wat voor ons heel waardevol bleek. Tijdens dit oefeninterview beseften we pas echt hoe zwaar sommige onderwerpen konden zijn. Het was fijn om dit van tevoren te ervaren, zodat we beter voorbereid waren op de daadwerkelijke interviews.
Voor de werving van respondenten kregen we hulp van onze contactpersoon, die een selectie maakte van mogelijke deelnemers. Zij verstuurde onze flyer en geïnteresseerden konden zich bij ons melden. Dit proces verliep grotendeels goed, al was het soms lastig dat niet iedereen snel reageerde. Hierdoor moesten we uiteindelijk enkele mensen afwijzen omdat we al verder waren in ons onderzoek.
Persoonlijke verhalen en gevoelige onderwerpen
Wat ons het meest is bijgebleven van dit onderzoek, is de openheid en de persoonlijke verhalen van de naasten die we hebben gesproken. Vooral bij gevoelige onderwerpen merk je dat een interview veel meer diepgang biedt dan een vragenlijst. Eén van de respondenten hebben we zelfs thuis bezocht, wat zorgde voor een bijzondere en openhartige uitwisseling. Dit bevestigde voor ons hoe waardevol kwalitatief onderzoek is om echt de ervaringen van mensen te begrijpen en niet alleen oppervlakkige informatie te verzamelen.
Daarnaast viel het ons op dat naasten, ondanks hun grote betrokkenheid, vaak niet of nauwelijks worden meegenomen in het zorgtraject. De mensen die het meeste kennis hebben over de patiënt, worden vaak niet gehoord en moeten zelf actief achter informatie en afspraken aan. Ook blijkt dat de regelgeving rondom de behandeling van psychotische patiënten niet altijd toereikend is. Er zijn veel instanties die hulp willen bieden, maar als er één factor niet klopt – bijvoorbeeld als een patiënt onder invloed is van alcohol – kunnen zij vaak geen passende zorg bieden. Dit maakt de situatie voor zowel patiënten als hun naasten extra ingewikkeld.
Waardevolle lessen
Als toekomstige professionals nemen wij veel waardevolle lessen uit dit onderzoek mee. Het belang van open gesprekken, waarin mensen zelf hun verhaal kunnen vertellen, is ons nog duidelijker geworden. In de zorg en hulpverlening worden naasten soms te weinig betrokken of gehoord, en we beseffen nu hoe essentieel het is om hun ervaringen serieus te nemen. Daarnaast hebben we geleerd hoe belangrijk het is om actief te vragen naar ervaringen, omdat mensen niet altijd uit zichzelf delen wat hen bezighoudt. Dit inzicht zal ons in onze verdere professionele carrière zeker van pas komen. Ook hebben wij een beter begrip gekregen van de tekortkomingen in het huidige zorgsysteem en hopen we in de toekomst bij te kunnen dragen aan verbeteringen.”
Ypsilon is een vereniging die zich inzet voor familieleden en naasten van mensen met een psychische kwetsbaarheid, zoals psychotische aandoeningen. De organisatie biedt ondersteuning, informatie en belangenbehartiging om ervoor te zorgen dat naasten beter betrokken worden bij de zorg en behandeling van hun dierbaren.
Wil jij jouw buurt een boost geven en ben je op zoek naar geld?
Wil je weten hoe je in jouw gemeente
jouw buurt een boost kunt geven?
Wil je andere maatschappelijke organisaties ontmoeten
om een bepaalde wijk een boost te geven?
Wil je in contact komen met vrijwilligers in jouw gemeente
om samen een buurt een boost te geven?
Kom dan op woensdag 19 maart 2025 naar het BuurtBooster Festival & Fondsenplein!
Provincie Limburg organiseert dit festival samen met Burgerkracht Limburg, Katalys, Vereniging Kleine Kernen Limburg, Spil in de Wijk én Huis voor de Kunsten Limburg om leefbaarheidsprojecten onder de aandacht te brengen en ideeën die er zijn verder uit te werken. Naast het welbekende Fondsenplein zijn er interessante sprekers, workshops, een excursie in de wijk, een muzikale omlijsting en natuurlijk hapjes en drankjes. Op dit event kom je te weten hoe je (financiële) ondersteuning kunt krijgen bij je idee of je project. Je komt in contact met de juiste mensen om jouw project tot een succes te maken.
Waar?
Weerstand
Bredeweg 10
6042 GG Roermond
Wanneer?
Noteer alvast: Woensdag 19 maart 2025 van 14.30-21.00 uur. Inloop is vanaf 14.00 uur.
Je kunt je opgeven voor een dagdeel en diverse workshops. Er is een parallel programma gedurende de middag en avond.
Voor wie?
Initiatiefnemers, vrijwilligers, maatschappelijke organisaties, gemeenten, woningcorporaties. Kortom: iedereen die actief is in de wijk/buurt.
Programma en aanmelden
Je kunt hier het programma bekijken en je aanmelden!
Toegang
Gratis
Vragen?
Stuur dan een mailtje naar: evenementen@prvlimburg.nl
Maak kennis met Jenifer en haar zoon Dyano van 10. Wat begon als een simpel idee van Dyano, geïnspireerd door zijn, helaas overleden, oma – een geliefde ondernemer in Tegelen – groeit nu uit tot een droom die de buurt Nieuw-Steyl dichter bij elkaar kan brengen: een buurtcamping. Samen met vriendjes bedacht Dyano het plan en Jenifer, samen met een groepje andere moeders, heeft het omarmd. Komende zomer hopen ze deze droom waar te maken.
Jenifer vertelt:
“Uiteindelijk zou ik graag een blijvende ontmoetingsplek in onze buurt willen, waar mensen elkaar leren kennen en ondersteunen. Op Nieuw-Steyl ontbreekt zoiets nu. Zeker in een buurt waar verschillende culturen samenleven, is het belangrijk om elkaar te begrijpen en te helpen. Een buurtcamping zou een prachtige eerste stap zijn om eenzaamheid tegen te gaan en verbinding te creëren.”
De buurtcamping heeft niet alleen een sociaal doel, maar staat ook symbool voor samenwerking en saamhorigheid. Daarom heeft Jenifer het initiatief aangemeld bij Groeikr8, een platform dat buurtprojecten ondersteunt en verbindt.
Wat betekent Groeikr8 voor Jenifer en haar buurtcamping?
“Groeikr8 biedt ons de kans om te leren van andere initiatieven en hun ervaringen. Iedereen brengt iets unieks mee vanuit zijn of haar achtergrond. Dat is ontzettend waardevol. Bovendien is het een mooie kans om in contact te komen met andere inwoners van Venlo die ook mooie plannen hebben voor hun buurt. Wie weet wat we in de toekomst voor elkaar kunnen betekenen.”
Voor Jenifer is het vooral belangrijk om handvatten te krijgen om samenwerking in de buurt te versterken. “Ik wil leren hoe we samen onze ideeën tot een succes kunnen maken. En misschien, op de lange termijn, kunnen we werken aan een vaste ontmoetingsplek in de buurt. Maar voor nu begint alles met de buurtcamping – een initiatief dat hopelijk voor veel nieuwe verbindingen zorgt!”
Heb jij ook een mooi idee voor jouw buurt of dorp?
In 2025 starten we met deze editie van Groeikr8. Hiervoor is aanmelden nog mogelijk! Interesse? Of wil je meer weten? Klik hier! We nemen graag contact met je op.
